ég man það glöggt er ég kynntist þér 

fann frá þér ilm þú hlýjaðir mér 

e-en þú ein varst ekki nóg 

það fylgdi þér mein því ég nærri dó 

með þínum styrk stoltur ég stóð 

geðveik og myrk gast verið óð 

ég heillaður var af þér alla tíð 

skipti engu máli hvar þú alltaf varst blíð 

þegar þú komst varstu óborganleg 

tilfinningar stórbrotnar stórfurðuleg 

framkoman var ekki ásættaleg 

það átti að fara á annanveg 

hvað sá ég í þér 

þegar þú komst varstu óborganleg 

tilfinningar stórbrotnar stórfurðuleg 

framkoman var ekki ásættaleg 

hvað sá ég í þér 

ég beislinu oft sleppti af mér 

fékk ekki loft var háður þér 

svo spegil ég leit sá bara mig 

og frá mér sleit minning´um þig 

langur tími er liðinn frá 

en ég má þig helst ekki sjá 

þá kviknar í mér löngu dauð þrá 

að vera með þér ég það ekki má 

þegar þú komst varstu óborganleg 

tilfinningar stórbrotnar stórfurðuleg 

framkoman var ekki ásættaleg 

það átti að fara á annanveg 

hvað sá ég í þér 

þegar þú komst varstu óborganleg 

tilfinningar stórbrotnar stórfurðuleg 

framkoman var ekki ásættaleg 

hvað sá ég í þér 

ég vil fá þig aftur til mín 

ó-ó minn guð hvað ég sakna þín 

la la la la 

la la la la 

já já, þú ert mín bölvun 

þú veldur mér ölvun 

mér fannst það eitt sinn gaman 

við vorum mikið saman 

en þú lékst mig grátt 

tókst frá mér minn mátt 

nú geng ég bara minn veg 

með engri eftirsjá 

nú geng ég bara minn veg 

með engri eftirsjá